Leestijd: 5 minuten
Iedereen om je heen is blij.
Kerstbomen. Kersttruien. Kantoor-kerstborrels.
En jij? Jij bent doodmoe.
Want niemand vertelt je: december op werk is een marathon. Terwijl iedereen verwacht dat jij sprint.
Je moet alles afronden. Voor de vakantie. Want “het nieuwe jaar begint fris”.
Behalve dat je niet fris het nieuwe jaar ingaat. Je gaat kapot het nieuwe jaar in.
En dan vraagt iemand: “Ben je al in kerstsfeer?”
En je denkt: “Bitch, ik ben in overlevingsmodus.”
Het probleem: de deadline-domino
December is niet drukker omdat er meer werk is.
December is drukker omdat iedereen tegelijk denkt: “Dit moet nog af voor de vakantie.”
En dat betekent:
- Die projecten die in oktober al klaar hadden moeten zijn? Nu ECHT af.
- Die meetings die je uitstelde? Allemaal ingepland in december.
- Die budget-goedkeuringen? Voor 31 december binnen.
- Die evaluaties/jaarplannen? Ook nog even snel ertussen.
En ondertussen:
- Helft van je team is al weg (stakingsdag, ziektegolf, of gewoon: “ik neem alvast vrij”)
- Klanten willen nóg even iets geregeld hebben “voor de feestdagen”
- Je inbox is een warzone
Het voelt alsof je 2 maanden werk moet doen in 3 weken.
En raad eens? Dat klopt ook. Dat is wat er gevraagd wordt.
De valse belofte van “na de vakantie”
Hier is de leugen die we onszelf vertellen:
“Als ik dit nu even doorpak, kan ik straks rustig genieten van de vakantie.”
Maar wat gebeurt er echt?
Je gaat kapot de vakantie in. Je eerste 3 dagen vakantie ben je eigenlijk nog steeds gestrest. En tegen de tijd dat je eindelijk ontspant? Is de vakantie bijna voorbij.
En dan kom je terug in januari en denk je: “Waarom ben ik niet uitgerust?”
Want je hebt jezelf kapot gemaakt om “alles af te krijgen”.
Spoiler: Het komt nooit helemaal af. Er is altijd meer.
Wat er gebeurt als je dit elk jaar doet
Dit jaar: moe maar “het hoort erbij”.
Volgend jaar: de december-dread in november al voelen.
Over een paar jaar: burn-out klopt aan (want dit gaat het hele jaar door en het leven is aan het leven).
En het stomme? Je baas denkt dat je het aankan. Want je hebt het tot nu toe ook gered.
Maar “redden” is niet hetzelfde als “floreren”.
De oplossing: prioriteren zonder schuldgevoel
Hier is wat je kunt doen:
Maak een “NOT to-do” lijst
Iedereen heeft een to-do lijst.
Maar wat staat er op je NOT to-do lijst?
Schrijf op:
- Wat kan écht wachten tot januari?
- Wat is “nice to have” maar niet cruciaal?
- Wat doe je alleen omdat je denkt dat het “moet”?
En dan: laat het wachten.
Ja, ook al voelt dat ongemakkelijk.
Stel jezelf de vraag: “Moet ik dit nu doen?”, waarbij je elk woord gaat onderzoeken. Zo ontstaat de Eisenhower Matrix.
Communiceer vooraf (niet achteraf)
Zeg nu al tegen je collega’s/baas:
“Dit krijg ik af voor de vakantie: [lijst]. De rest pak ik op in januari.”
Niet vragen. Gewoon: dit is het.
De meeste mensen respecteren dat. En als ze dat niet doen? Dan is dat hun probleem, niet het jouwe.
Bescherm je lunchpauze alsof het een meeting is
Die “ik-lunch-wel-achter-mijn-bureau” gewoonte?
Stop daarmee. Nu.
Blok je lunch in je agenda. Zet het op “meeting”. Ga naar buiten. Loop 10 minuten.
Het lijkt klein. Het voelt als luxe.
Maar het is het verschil tussen overleven en functioneren.
Gebruik beweging als reset-knop
Werk is stress. Beweging is tegengif.
Je hoeft geen uur te sporten. 20 minuten is genoeg.
Wandelen in de pauze. Bootcamp na werk. Hardlopen in de ochtend.
Het maakt niet uit wat. Als je maar beweegt.
Want beweging reset je cortisol. Het kalmeert je zenuwstelsel. Het geeft je hoofd ruimte.
En nee, Netflix is geen reset. Dat is verdoving. Er is een groot verschil.
Kom naar de bootcamp en laat die werkstress letterlijk uit je lijf sporten. We trainen buiten, het is donker en koud, maar dat maakt het juist goed. Dit is een echte reset.
Of pak het 5K hardloopschema en start met structureel bewegen. 3x per week, 20-30 minuten. Dat is alles wat je nodig hebt.
Accepteer dat “af” een illusie is
Er is altijd meer werk.
Er zijn altijd meer deadlines.
Er is altijd iemand die nóg iets wil.
Dat stopt nooit.
En dat is iets wat ik leerde toen ik nog secretaresse was. Je werk is NOOIT af.
Dus als je wacht tot “alles af is” voordat je rust neemt? Dan rust je nooit.
Rust is geen beloning voor af werk.
Rust is een noodzaak om te blijven functioneren.
Het eerlijke verhaal
December op werk is zwaar.
En het is oké om dat toe te geven.
Je hoeft niet te doen alsof je het allemaal aankan.
Je hoeft niet te glimlachen terwijl je stikt in deadlines.
En je hoeft zeker niet jezelf kapot te maken “omdat het hoort”.
Want hier is de waarheid: over 5 jaar herinnert niemand zich of dat rapport op 23 december af was of 6 januari.
Maar jij herinnert je wel hoe je je voelde.
Uitgeput? Of in balans?
Kies voor de tweede.
Vandaag had ik hierover een ‘mooie’ gedachte. Als morgen niet beloofd is, hoe erg zijn die problemen van die deadlines dan echt? Wat is het ergste dat er kan gebeuren als je het niet af krijgt. En nog veel belangrijker: het perspectief dat je er morgen niet meer bent, hoe belangrijk is de stress van december dan echt?
Actie voor deze week
- Maak je NOT to-do lijst. Wat mag wachten tot januari?
- Communiceer je grenzen. Vertel wat je wel en niet af krijgt.
- Blok je lunchpauze. En ga naar buiten, 10 minuten minimaal.
- Plan beweging in. 3x deze week, 20 minuten. No excuses.
En als iemand vraagt “Ben je al in kerstsfeer?”
Zeg: “Nee, ik ben in overlevingsmodus. Maar dat is oké.”
Je hoeft niet te doen alsof. 💪
P.S. Wil je leren hoe je kleine gewoontes kunt opbouwen die stress verminderen? Check de Atomic Habits Masterclass. Want kleine shifts in december = groot verschil in januari.
P.P.S. Serieus gestrest en heb je een reset nodig? Kom sporten. Bootcamp of hardlopen. Beweging lost december niet op, maar het maakt het draaglijker.
Owja, in januari ga ik mijn cursus Stressmanagement lanceren. Schrijf je in voor de Inner Circle of Strength hieronder en wees er als de eersten (met korting) bij! 👇🏼
